ماءً » يعنى در تمامى وقت - يا پيش از نماز در آخر وقت - هرگز آبى كه بتوان با آن وضو گرفت نيابد . مسأله‌ى 97 - اگر به‌احتمال و چه بهتر به‌يقين ، آب در فاصله‌اى وجود دارد چه فاصله‌ى زياد يا كم ، كه بدون عسر و حرج مىتواند دسترسى به آن پيدا كند ، واجب است وضو بگيرد ، چه فاصله يك يا دو تير و يا صد تير باشد و يا بيشتر ، زيرا تنها نيافتن آب در تمامى وقت مقرر زمينه‌ى تيمم است و ديگر هيچ . و روايات فاصله‌ى دو يا يك تير يا نظر به‌امكان عادى دست‌يابى به‌آب در زمان‌هاى گذشته دارد و يا چون بر خلاف « لم تجدوا ماءً » است پذيرفته نيست ، كه آيه تنها نيافتن آب وضو را در تمامى وقت - يا پيش از نماز در آخر وقت - زمينه‌ى تيمم دانسته ، و آيا شما كه با اتومبيلى در جاده حركت مىكنى و مىدانى كه در فاصله‌اى بسيار زياد آب هست و وقت نماز هم باقى است در اين‌صورت فتوا دادن به‌اين فاصله يك يا دو تير كمان ، چه مفهومى ؟ ؟ ؟ مسأله‌ى 98 - اگر آب تنها به‌دست كسى است كه آن را مجاناً ولى با منت به‌شما مىدهد ، اين‌جا وضو با اين آب مجانى واجب نيست بلكه حرام هم هست كه پذيرش ذلت به‌هرحال حرام است ، زيرا به‌دست آوردن چنين آب مجانى با منت از موارد يافتن شرعى آب نيست و بر خلاف عزّت مؤمن است چنان‌كه خداى تعالى همواره براى بندگان مؤمنش عزت خواسته و مىفرمايد : « وَ لِلّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ » ( سوره‌ى منافقون ، آيه‌ى 8 ) ، و اگر بدون منت ولى با پولى است كه پرداختنش به‌دور از اسراف و تبذير است و در توانِ او است ، وضو واجب است ، ولى اگر پول اين آب از توانِ او خارج است ، و يا مىتواند بپردازد ولى قيمت آن از حد معمول به‌حدى زيادتر است كه اسراف و مفت خوراندن است ، در اين صورت بالطبع وضو واجب بلكه جايز هم نيست . بلى اگر در جايى گذرش افتاده كه براساس قحطى آب اصولًا بهاى آن گران است و هرگز به‌حساب مفت‌خوارى و فرصت‌طلبى نيست ، مانند راه ميان مكه و مدينه كه مثلًا يك ليوان آب يك ريال و به‌حساب ارز ايرانى بيش از دويست تومان يا بيشتر مىباشد اين‌جا اگر توانايى دارد بايستى با خريد اين آب وضو يا غسلش را انجام دهد ، و در